ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ
ονοματεπόνυμο:
τάξη: Α΄2
σχολείο: Γυμνάσιο
1. ΠΡΟΛΟΓΟΣ
Η παρούσα ατομική εργασία πραγματοποιήθηκε στα πλαίσια του
μαθήματος της τεχνολογίας Α΄ Γυμνασίου και σχετίζεται με την κατασκευή
ενός έργου (σε μικρογραφία) το οποίο συμβάλλει στην προστασία του
περιβάλλοντος.
Η εργασία αυτή πραγματεύεται την κατασκευή ενός πολύ μικρού
ανεμόμυλου (μικρογραφία πραγματικού ανεμόμυλου), έχει τίτλο
«ΑΝΕΜΟΜΥΛΟΣ» και εντάσσεται στη γενική τεχνολογική ενότητα
«ΕΝΕΡΓΕΙΑ».
Ένας λόγος που επέλεξα το θέμα αυτό είναι ότι ο ανεμόμυλος είναι η
μία μονάδα παραγωγής ενέργειας η οποία αξιοποιεί την ενέργεια του ανέμου
και δεν μολύνει το περιβάλλον σε αντίθεση με τις μονάδες εκείνες που
λειτουργούν με την καύση πετρελαίου ή άνθρακα, δηλαδή είναι μια μονάδα
παραγωγής ενέργειας φιλικής προς το περιβάλλον.
Ένας άλλος παράγοντας που έπαιξε ρόλο στην επιλογή μου αυτή είναι
ότι μπορεί να φτιαχτεί ένα όμορφο έργο, ένας ανεμόμυλος, με απλά υλικά,
π.χ.χαρτόνι, ξύλο κόντρα πλακέ, κόλλες, χρώματα και φτερωτή από παλιό
παιδικό ανεμιστήρα, τα οποίαέχουν χαμηλό κόστος και εύκολα βρίσκονται στο
ελεύθερο εμπόριο.
Αλλά ο σημαντικότερος λόγος που διάλεξα αυτή την κατασκευή έχει να
κάνει με την παιδική περιέργεια και την επιθυμία να ζητώ πληροφορίες για
κάθε τι που βλέπω στο φυσικό περιβάλλον και με εντυπωσιάζει. Κάθε χρόνο
που πηγαίνω διακοπές στην Κεφαλονιά με εντυπωσιάζουν αυτές οι παλιές
κατασκευές, που παρήγαγαν ενέργεια και γύριζαν με την βοήθεια του αέρα.
Πάντα ήθελα να μάθω πωςλειτουργούσαν και σε τι μας χρησίμευαν. Η
κατασκευή ενός ανεμόμυλου ήταν μια από τις επιθυμίες μου που τώρα γίνεται
πραγματικότητα.
2.ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ
Σελίδα
1. Πρόλογος………………………………………………………………....2
2. Περιεχόμενα……...……………………………………………………....3
3. Ανάλυση Τεχνολογικής Ενότητας ......…………………………………4
4. Περιγραφή του Ανεμόμυλου ..………………………………………….5
5.Τεχνικά σχέδια του Έργου……………...……………………………..9
6. Διαδικασία που ακολουθήθηκε…………………………………….....10
7. Ιστορική Εξέλιξη του Ανεμόμυλου …………………………………..11
8. Επιστημονικά στοιχεία και θεωρίες που σχετίζονται με τον
Ανεμόμυλο – Αρχές λειτουργίας………………………………………….17
9. Επιδράσεις στον άνθρωπο και την κοινωνία……………………….. 18
10. Κατάλογος υλικών και εργαλείων – Κόστος κατασκευής…………20
11. Βιβλιογραφία………………………………………………………….. 22
3. ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ
Όπως ήδη ανέφερα στον πρόλογο, η παρούσα ατομική εργασία
σχετίζεται με τη γενική τεχνολογική ενότητα «ΕΝΕΡΓΕΙΑ». Ενέργεια
ονομάζεται η ικανότητα παραγωγής έργου. Η ενέργεια περικλείεται ή
εμπεριέχεται, αποθηκεύεται, εκπέμπεται, μεταβιβάζεται, απορροφάται,
μετατρέπεται, διατηρείται, υποβαθμίζεται, ρέει. Οτιδήποτε κινείται ή προκαλεί
κίνηση διαθέτει ενέργεια, ο ήλιος ακτινοβολεί την ενέργειά του, όταν καίμε
ξύλα στο τζάκι απελευθερώνεται ενέργεια που τη νιώθουμε σα ζέστη, οι
πυλώνες της ΔΕΗ μεταφέρουν ηλεκτρική ενέργεια. Την ενέργεια δεν
μπορούμε πάντοτε να την παρατηρήσουμε. Αντίθετα, αισθανόμαστε πάντα
την επίδρασή της. Η ενέργεια υπάρχει παντού και για το λόγο αυτό είναι
πολύτιμη. Η ενέργεια στη φύση αλλάζει διαρκώς μορφή. Κάποιες φορές τα
αποτελέσματα των αλλαγών αυτών είναι ενεργητικά όπως στον άνεμο, στην
ανάπτυξη των φυτών και των ζώων. Κάποιες φορές τα αποτελέσματα είναι
καταστροφικά όπως στους σεισμούς και στους τυφώνες. Αυτό που κάνουμε οι
άνθρωποι είναι να χρησιμοποιούμε την ενέργεια που είναι αποθηκευμένη στη
φύση ή που αποθηκεύουμε εμείς μετατρέποντάς την σε μορφές που μας είναι
χρήσιμες κάθε φορά. Αυτές οι «αποθήκες» ονομάζονται και πηγές ενέργειας.
Οι κυριότερες πηγές ενέργειας είναι: ο ήλιος, τα τρόφιμα, οι ορυκτοί άνθρακες,
το πετρέλαιο, το φυσικό αέριο, η αιολική ενέργεια, το νερό, η βιομάζα, οι
γεωθερμικές πηγές και η πυρηνική ενέργεια.
Χρήσιμη είναι μια πηγή ενέργειας όταν:
v είναι άφθονη και η πρόσβαση στην ενεργειακή πηγή είναι
εύκολη
v μετατρέπεται χωρίς δυσκολία σε μορφή που μπορεί να
χρησιμοποιηθεί από τα σύγχρονα μηχανήματα
v μεταφέρεται εύκολα
v αποθηκεύεται εύκολα.
Ανανεώσιμες πηγές ενέργειας ονομάζονται οι πηγές ενέργειας που
ανανεώνονται από τη φύση με πολύ γρήγορο ρυθμό οπότε και τα αποθέματά
τους είναι ανεξάντλητα. Ανανεώσιμες πηγές ενέργειας είναι ο ήλος, το νερό
που πέφτει από ύψος, ο άνεμος, η γεωθερμία, η βιομάζα και τα κύματα της
θάλασσας.
Μη ανανεώσιμες πηγές ενέργειας ονομάζονται οι πηγές ενέργειας που
για να δημιουργηθούν χρειάστηκαν εκατομμύρια χρόνια και ειδικές συνθήκες,
οπότε είναι πρακτικά δύσκολο να ανανεωθούν, και επομένως τα αποθέματά
τους εξαντλούνται.
Μη ανανεώσιμες πηγές ενέργειας είναι το πετρέλαιο, το φυσικό αέριο
και οι ορυκτοί άνθρακες.
Οι κυριότερες μορφές ενέργειας, τις οποίες χρησιμοποιεί ο άνθρωπος
στις διάφορες δραστηριότητές του, είναι οι παρακάτω:
v Η θερμική ενέργεια η οποία εκδηλώνεται με την καύση στερεών
ή υγρών ή αέριων καυσίμων.
v Η ηλεκτρική ενέργεια η οποία χρησιμοποιείται ευρέως από τον
άνθρωπο.
v Η χημική ενέργεια η οποία είναι αποθηκευμένη μέσα σε χημικές
ενώσεις και μέσα στα τρόφιμα και αποδίδεται συνήθως ως θερμική ενέργεια.
v Η ηλιακή ενέργεια (θερμική και φωτεινή ενέργεια) η οποία
προέρχεται από τον ήλιο.
v Η αιολική ενέργεια η οποία είναι αποτέλεσμα της κίνησης του
αέρα, δηλαδή των ανέμων.
v Η πυρηνική ενέργεια η οποία είναι αποθηκευμένη μέσα στους
πυρήνες των ατόμων.
4. ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΑΝΕΜΟΜΥΛΟΥ
Πώς είναι εσωτερικά;
Εσωτερικά οι ανεμόμυλοι έχουν δύο πατώματα. Απ’ την πόρτα του
μύλου μπαίνουμε στο χώρο που άφηναν τα σακιά με το σιτάρι και το κριθάρι.
Οι δύο αυτοί χώροι (πάνω και κάτω) επικοινωνούσαν με μια μικρή (στενή)
σκάλα, που την έφτιαχναν έτσι, γιατί δεν είχαν χώρο να φτιάξουν μεγαλύτερη.
Οι μυλόπετρες (δύο στρογγυλές πέτρες) βρίσκονται στον πάνω χώρο (κάτω
από τη σκεπή) και εκεί άλεθαν. Τις μυλόπετρες συνήθως τις έφερναν από τη
Σαντορίνη. Για να καταλάβουμε πως γυρνούσαν οι μυλόπετρες πρέπει να
μπούμε μέσα και να δούμε πώς τα πανιά που γυρνούσαν στο ρυθμό του
ανέμου συνδέονταν με τις μυλόπετρες και τις έκαναν να γυρίζουν. Οι
ανεμόμυλοι είναι ίσως από τα πιο πρώιμα παραδείγματα βιομηχανικών
κτιρίων. Η διαφοροποίηση του ανεμόμυλου έναντι των άλλων βιομηχανικών
κτιρίων έγκειται στο ότι κέλυφος και μηχανή αποτελούν μια αδιάσπαστη
ενότητα. Αυτή η ιδιαιτερότητα δε συναντάται σε κανένα άλλο είδος
βιομηχανικού κτιρίου.
Οι παράγοντες που επηρέαζαν το μυλωνά πού θα έκτιζε το μύλο του
μύλο του ήταν τρεις: Ο πρώτος και σημαντικότερος οφειλόταν στον άνεμο.
Στην τοποθεσία που θα κτιζόταν ο μύλος θα έπρεπε να πνέουν δυνατοί
βοριάδες .Οι βοριάδες είναι άνεμοι πιο σταθεροί από τους νοτιάδες που
αλλάζουν συνεχώς ένταση και διεύθυνση. Ο δεύτερος παράγοντας οφειλόταν
στην απόσταση του μύλου από την κατοικημένη περιοχή. Αφού
εξασφαλίζονταν αυτοί οι δύο παράγοντες ο μυλωνάς προσπαθούσε να
διασφαλίσει την ιδιοκτησία του οικοπέδου που είχε διαλέξει. Κοντά σε κάθε
μύλο και σε αρκετή ακτίνα γύρω απαγορευόταν η οικοδόμηση γιατί έτσι
παρεμποδιζόταν η ομαλή λειτουργία του. Το ανεμπόδιστο του αέρα από όλα
τα μέρη μνημονεύεται ρητά στις αγοραπωλησίες των ανεμόμυλων. Το
συνηθέστερο είδος είναι ο ανεμόμυλος με περιστρεφόμενη φτερωτή και
ονομάζεται «ξετροχάρης» ή κοινώς «πυργόμυλος».
Εξωτερική Μορφή
Η εξωτερική μορφή είναι περίπου η ίδια (κυλινδρική) σε όλα τα
κτίσματα ανεμόμυλων. Διαφοροποίηση υπάρχει σε μικρά μορφολογικά
στοιχεία που αποτελούν έκφραση των τεχνιτών που τους κατασκεύασαν
καθώς και στα διαφορετικά υλικά που είχαν στη διάθεσή τους και
χρησιμοποίησαν σε κάθε νησί ξεχωριστά.Τα πτερύγιά τους ήταν πάνινα, 5-15
μέτρα σε μήκος και πλάτος το 1/5 του μήκους τους.
Λειτουργία μηχανισμού του πυργόμυλου
Το εσωτερικό του μύλου χωρίζεται σε δύο στάθμες: το κατώι, που
λειτουργεί ως αποθηκευτικός χώρος του σταριού και το ανώι που γίνονταν
όλες οι λειτουργίες αλέσεως του μύλου. Το άλεσμα γίνεται από τις
μυλόπετρες. Η κάτω μυλόπετρα ή καταριά είναι σταθερή ενώ η πάνω ή
παναριά περιστρέφεται. Η μετάδοση της κίνησης στην παναριά γίνεται από
ένα κατακόρυφο άξονα, το βασιλικό, που το κάτω μέρος του στηρίζεται στο
πατάρι του μύλου και ανεβοκατεβαίνει με μια μανιβέλα ανάλογα με το πόσο
ψιλό αλεύρι θέλει ο μυλωνάς .Στο πάνω μέρος του, το βασιλικό στηρίζεται σε
ένα οριζόντιο ξύλο, το ζυγό. Ο κατακόρυφος άξονας έχει ενσωματωμένο ένα
ξύλινο κυλινδρικό γρανάζι με 12 (τις περισσότερες φορές) δόντια, που λέγεται
φανάρι ή ανέμη. Κάθετα στον κατακόρυφο άξονα βρίσκεται ένας οριζόντιος, το
αξόνι. Ένα ξύλινο γρανάζι, η ρόδα, είναι προσαρμοσμένο κάθετα στο αξόνι
και περιστρέφεται μαζί με αυτό. Η ρόδα έχει διάμετρο 2μ. και συμπλέκεται με
το φανάρι. Το αξόνι πατά πάνω σε δύο κατάλληλα διαμορφωμένες
υποδοχές, τα μαξιλάρια. Στην άκρη του αξονίου υπάρχει η φτερωτή που
αποτελείται από10-12 ξύλινα δοκαράκια ακτινωτά τοποθετημένα και κάθετα
στον άξονα, που έχουν τριγωνικά πανιά από καραβόπανο καρφωμένα απάνω
τους. Η φτερωτή λαμβάνει την ανεμοπίεση και περιστρέφεται έτσι το αξόνι. Το
αξόνι μεταδίδει πολλαπλασιαστικά την κίνηση στο βασιλικό (η ρόδα έχει 60
δόντια κι η ανέμη 12) και το βασιλικό περιστρέφει την πανάρια. Στον κοινό
πυργόμυλο όλο το σύστημα που περιγράψαμε περιστέφεται ώστε το αξόνι να
είναι πάντα παράλληλο με τη διεύθυνση του ανέμου. Αυτή η περιστροφή
γίνεται ως εξής: Το αξόνι πατά στα μαξιλάρια τα οποία στηρίζονται σ’ ένα
ξύλινο στεφάνι. Το στεφάνι περιστρέφεται στην πάνω επιφάνεια του τοίχου
που είναι κατάλληλα διαμορφωμένη από μια κυκλική ξύλινη αμετακίνητη
τροχιά. Η περιστροφή του κινητού στεφανιού γίνεται εύκολα με ένα λοστό που
σχηματίζει μοχλό πρώτου είδους. Πάνω από τις μυλόπετρες υπάρχει
κρεμασμένο από τη σκεπή ένα ξύλινο κιβώτιο σε κυκλικό σχήμα, η κοφινίδα.
Ο καρπός αδειάζει από την κοφινίδα στο άνοιγμα στο κέντρο της παναριάς και
απλώνεται ανάμεσα στις μυλόπετρες και γίνεται αλεύρι. Αυτή ήταν σε
συντομία η πολύ ενδιαφέρουσα λειτουργία του μύλου.
5. ΤΕΧΝΙΚΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ
α. Κλίμακα του έργου
Κατασκευή μοντέλου ενός ανεμόμυλου (κλίμακα).Π=20m (2000cm)
Επιθυμητό μήκος μοντέλου 40cm ⇒2000cm/40cm=50cm
Άρα θα χρησιμοποιήσουμε κλίμακα 1:50
Η φτερωτή του ανεμόμυλου έχει διάμετρο 10m (Π=1000cm), δηλαδή
στο σχέδιο θα έχει διάμετρο 1000cm/52cm=22cm
Οι διαστάσεις του ανεμόμυλου που θα κατασκευαστεί είναι:
Το ύψος του πύργου θα είναι 21cm.
Η διάμετρος της φτερωτής θα είναι 11cm.
β. Όψεις του Έργου
1. Πρόσοψη
Σχήμα (α)
2. Πλάγια όψη
Σχήμα (β)
3.Κάτοψη
Σχήμα (γ)
Στα σχήματα (α), (β) και (γ)
παρουσιάζονται οι τρεις όψεις του ανεμόμυλου: η
πρόσοψη, η πλάγια όψη και η κάτοψη
6.ΔΙΑΔΙΑΚΑΣΙΑ ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΗΘΗΚΕ
α. Διαγραμματική Απεικόνιση της Διαδικασίας
ΕΠΙΛΟΓΗ ΤΕΧΝΙΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ
ΕΠΙΛΟΓΗ ΘΕΜΑΤΟΣ
ΣΥΛΛΟΓΗ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ
ΤΕΧΝΙΚΑ ΣΧΕΔΙΑ
ΣΥΓΓΡΑΦΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ
ΣΥΝΑΡΜΟΛΟΓΗΣΗ ΥΛΙΚΩΝ
ΕΛΕΓΧΟΣ ΠΡΟΟΔΟΥ
ΤΕΛΙΚΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΕΡΓΟΥ
β. Περιγραφή της Κατασκευής
Ο συγκεκριμένος ανεμόμυλος, κατασκευάστηκε πάνω σε ένα φελιζόλ
στην οποία τοποθετήθηκαν σιγά σιγά όλα τα τμήματα του ανεμόμυλου,
τα οποία είναι η στέγη, ο κύλινδρος και η φτερωτή.
v Η στέγη
Φτιαγμένη από χαρτί Α4 και στη συνέχεια έγινε επικάλυψη με ξεραμένα φύκια.
v Ο κύλινδρος
φτιάχτηκε από πυλό και στη συνέχεια βάφτηκαν τα παράθυρα και η πόρτα μπλε, έτσι ώστε να θυμίζει ένας κλασικός ανεμόμυλος.
v Η φτερωτή
Η φτερωτή πάρθηκε από μία εικόνα στο ίντερνετ και
τοποθετήθηκε στο μπροστινό μέρος του κυλίνδρου.
Ο χώρος γύρω από τον ανεμόμυλο διαμορφώθηκε ώστε να θυμίζει την
αυλή ενός παραδοσιακού ανεμόμυλου. Επίσης δόθηκε σημασία ώστε να
φανούν μέσα από τη μακέτα οι κατά καιρούς χρήσεις του ανεμόμυλου.
7. ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΟΥ ΑΝΕΜΟΜΥΛΟΥ
Η αιολική ενέργεια είναι μια από τις παλαιότερες μορφές φυσικής
ενέργειας που αξιοποιήθηκε από πολύ νωρίς και έπαιξε αποφασιστικό ρόλο
στην εξέλιξη της ανθρωπότητας. Η σημασία της ενέργειας του ανέμου
φαίνεται στην Ελληνική Μυθολογία όπου ο Αίολος διορίζεται από τους Θεούς
του Ολύμπου ως ο «Ταμίας τωνΑνέμων». Ο άνθρωπος χρησιμοποίησε για
πρώτη φορά την αιολική ενέργεια στα ιστιοφόρα πλοία, γεγονός που
συνέβαλε αποφασιστικά στην ανάπτυξη της ναυτιλίας,στην προώθηση του
εμπορίου και στην οικονομική ευημερία των παραθαλάσσιων λαών. Μια άλλη
εφαρμογή της αιολικής ενέργειας είναι και οι ανεμόμυλοι οι οποίοι
αντικατέστησαν τη μυϊκή δύναμη των ανθρώπων και των ζώων. Ο
ανεμόμυλος είναι μια διάταξη που χρησιμοποιεί ως κινητήρια δύναμη την
κινητική ενέργεια του ανέμου (αιολική ενέργεια). Χρησιμοποιείται για την
άλεση σιτηρών και την άντληση νερού.
Ο πρώτος ανεμόμυλος σχεδιάστηκε από τον Ήρωνα τον 1o μ.χ. αιώνα.
Ήταν οριζόντιου άξονα περιστροφής και είχε τέσσερα πτερύγια. Φαίνεται ότι οι
αρχαίοι λαοί της Ανατολής χρησιμοποιούσαν ανεμόμυλους, αν και η πρώτη
αναφορά σε ανεμόμυλο (ένα περσικό συγκρότημα ανεμόμυλων του 644μ.Χ.)
εμφανίζεται σε έργα Αράβων συγγραφέων του 9ου μ.Χ. αιώνα. Αυτό το
συγκρότημα των ανεμόμυλων βρισκόταν στο Σειστάν, στα σύνορα της
Περσίας και Αφγανιστάν και ήταν «οριζοντίου τύπου» δηλαδή με ιστία (φτερά)
τοποθετημένα ακτινικά σε έναν «κατακόρυφο άξονα». Ο άξονας αυτός
στηριζόταν σε ένα μόνιμο κτίσμα με ανοίγματα σε αντιδιαμετρικά σημεία για
την είσοδο και την έξοδο του αέρα.Κάθε μύλος έδινε απευθείας κίνηση σε έναμόνο ζεύγος μυλόπετρες. Οι πρώτοι μύλοι είχαν τα ιστία κάτω από τις
μυλόπετρες, όπως δηλαδή συμβαίνει και στους οριζόντιους νερόμυλους από
τους οποίους φαίνεται ότι προέρχονταν. Σε μερικούς από τους μύλους που
σώζονται σήμερα τα ιστία τοποθετούνται πάνω από τις μυλόπετρες.
Τον 13ο αιώνα οι μύλοι αυτού του τύπου ήταν γνωστοί στην Βόρεια
Κίνα, όπου μέχρι και τον 16ο αιώνα τους χρησιμοποιούσαν για εξάτμιση του
θαλασσινού νερού στην παραγωγή αλατιού. Τον τύπο αυτό του μύλου
χρησιμοποιούσαν επίσης στην Κριμαία, στις περισσότερες χώρες της Δυτικής
Ευρώπης και στις Η.Π.Α., μόνο που λίγοι από αυτούς διασώζονται σήμερα.
Η τεχνολογία των ανεμόμυλων ήρθε στην Ευρώπη από τους Άραβες
τον 12ο
αιώνα μ.Χ. Χρησιμοποιήθηκε ο τύπος του κατακόρυφου ρωμαϊκού
υδραυλικού τροχού, με τη διαφορά ότι ο ανεμόμυλος είχε στη θέση του
τροχού κατακόρυφα φτερά που μετέδιδαν την κίνηση στις μυλόπετρες με ένα
ζεύγος οδοντωτών τροχών.Οι πρώτοι τέτοιοι περιστρεφόμενοι μύλοι
εμφανίστηκαν στη Γαλλία το 1180, στηνΑγγλία το 1191 και στη Συρία την
εποχή των Σταυροφόρων (1190).
Στις αρχές του 14ου αιώνα αναπτύχθηκε στη Γαλλία ο ανεμόμυλος σε
σχήμα πύργου. Σε αυτόν τον τύπο ανεμόμυλου οι μυλόπετρες και οι
οδοντωτοί τροχοί ήταν τοποθετημένοι σε ένα σταθερό πύργο με κινητή οροφή
ή “κάλυμμα”, στην οποία στηρίζονταν τα ιστία και η οποία μπορούσε να
στραφεί επάνω σε ειδική τροχιά, στην κορυφή του πύργου.
Ο «περιστρεφόμενος ανεμόμυλος με κοίλο εσωτερικά άξονα»
επινοήθηκε στις Κάτω Χώρες στις αρχές του 15ου αιώνα. Διέθετε έναν
κατακόρυφο άξονα με γρανάζια στα δύο του άκρα ο οποίος περνούσε μέσα
από τον κοίλο άξονα και κινούσε ένα τροχό με περιφερειακά διαταγμένα
σκαφίδια που μετέφερε το νερό σε υψηλότερη στάθμη.
Το 17ο αιώνα η «τεχνολογία» των ανεμόμυλων μεταφέρεται στην
Αμερική όπου οι ανεμόμυλοι χρησιμοποιήθηκαν κυρίως για άντληση νερού.
Στην Ελλάδα (ειδικότερα στο Αιγαίο) η χρήση ανεμόμυλων
χρονολογείται από το 13ο αιώνα. Το 1960 υπήρχαν 10000 ανεμόμυλοι στο
Οροπέδιο Λασιθίου, 2500 στην υπόλοιπη Κρήτη, και 600 στη Ρόδο. Οι
ανεμόμυλοι του Οροπεδίου του Λασιθίου ήταν μονόπαντοι (είχαν σταθερό
προσανατολισμό), τα πτερύγια ήταν κατασκευασμένα από πανί και τους
χρησιμοποιούσαν για την άλεση δημητριακών και την άντληση νερού.
Από τις αρχές του 19ου αιώνα άρχισε σταδιακά να περιορίζεται η
χρήση των ανεμόμυλων εξ αιτίας της ανακάλυψης της ατμομηχανής. Η
οριστική τους εκτόπιση άρχισε μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο παράλληλα με
την ανάπτυξη των κινητήρων εσωτερικής καύσης και τη διάδοση του
ηλεκτρισμού.
Η αιολική ενέργεια δε, εθεωρείτο σημαντική μέχρι τη δεκαετία του 70’
όταν ο άνθρωπος συνειδητοποίησε το ενεργειακό και περιβαλλοντικό
πρόβλημα του πλανήτη μας. Έτσι μετά την πρώτη πετρελαϊκή κρίση (1973) οι
προσπάθειες ξανάρχισαν και στηρίχθηκαν κατά μεγάλο μέρος στη σύγχρονη
αεροδιαστημική τεχνολογία.
8. ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΚΑΙ ΘΕΩΡΙΕΣ ΠΟΥ ΣΧΕΤΙΖΟΝΤΑΙ ΜΕ
ΤΟΝ ΑΝΕΜΟΜΥΛΟ
v Η αιολική ενέργεια αποτελεί μια ανανεώσιμη πηγή ενέργειας,
που σημαίνει ότι δεν εξαντλείται, σε αντίθεση με την ενέργεια από συμβατικά
καύσιμα.
v Είναι μια καθαρή μορφή και ήπια προς το περιβάλλον ενέργεια,
που η χρήση της δεν επιβαρύνει τα οικοσυστήματα των περιοχών
εγκατάστασης και παράλληλα αντικαθιστά ιδιαίτερα ρυπογόνες πηγές
ενέργειας, όπως το κάρβουνο, το πετρέλαιο και την πυρηνική ενέργεια. Για τη
χώρα μας ισχύουν ειδικά και τα παρακάτω πλεονεκτήματα:
v Διαθέτουμε πολύ υψηλό αιολικό δυναμικό, ενδεικτικά στα νησιά
του Αρχιπελάγους εμφανίζονται άνεμοι σημαντικής ταχύτητας και διάρκειας
σχεδόν ολόκληρο το έτος.
v Απεριόριστες δυνατότητες σύστασης αιολικών εγκαταστάσεων
παραγωγής ενέργειας σε μια αγορά με σημαντικό αριθμό αναξιοποίητων
θέσεων εγκατάστασης.
v Απεξάρτηση της χώρας μας από τα εισαγόμενα καύσιμα, τα
οποία οδηγούν αφ’ ενός σε συναλλαγματική αιμορραγία τη χώρα μας,
αφετέρου σε εξάρτηση της από χώρες εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης.
v Η υψηλή σεισμικότητα της χώρας μας εγκυμονεί κινδύνους για
τις θερμοηλεκτρικές και κυρίως τις πυρηνικές εγκαταστάσεις, με αποτέλεσμα
να θεωρείται προβληματική στο άμεσο μέλλον η κατασκευή πυρηνικών
μονάδων στη χώρα μας.
v Η σημαντική διασπορά και ανομοιομορφία του κόστους
παραγωγής της ηλεκτρικής ενέργειας στα διάφορα τμήματα της χώρας μας.
Αυτό έχει ως αποτέλεσμα ότι ακόμα και σε περίπτωση που η μέση τιμή
διάθεσης της ηλεκτρικής ενέργειας στη χώρα μας θα είναι ελαφρώς κατώτερη
του οριακού κόστους της παραγόμενης αιολικής KWh, σε αρκετά νησιά της
χώρας μας το κόστος παραγωγής της ηλεκτρικής ενέργειας είναι
πολλαπλάσιο, ενίοτε και υπερδεκαπλάσιο, του οριακού κόστους παραγωγής
της Δ.Ε.Η.
v Η δυνατότητα τόνωσης της ελληνικής κατασκευαστικής
δραστηριότητας με προϊόντα υψηλής Εγχώριας Προστιθέμενης Αξίας (Ε.Π.Α.)
και συγκριτικά χαμηλού επενδυτικού κόστους, όπως θα μπορούσε να
αποτελέσει η απόφαση συμπαραγωγής ανεμογεννητριών στην χώρα μας,
συνεισφέροντας ταυτόχρονα και στη μείωση της ανεργίας.
v Η υψηλή Ε.Π.Α. η οποία συνοδεύει την απόφαση εγχώριας
παραγωγής ανεμογεννητριών. Η εκτιμούμενη Ε.Π.Α. μπορεί να φθάσει και να
υπερβεί με τη σταδιακή απόκτηση εμπειρίας και στο 90% του συνολικού
κόστους μιας ανεμογεννήτριας, ενισχύοντας ταυτόχρονα την εθνική οικονομία.
v Η αξιόλογη εγχώρια ήλεκτρο-μηχανολογική εμπειρία, καθώς και
τα το σημαντικό επιστημονικό-ερευνητικό ενδιαφέρον και δραστηριότητα στη
γνωστική περιοχή της αιολικής ενέργειας.
11. ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ-ΠΗΓΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗΣ
Διάφορες ιστοσελίδες του Διαδικτύου
Εγκυκλοπαίδειες
